Jozsef Tobel - Precisie, passie en geometrie onder de huid
Met een mix van scherpe geometrie en symbolische verhalen heeft de in Boedapest geboren tatoeëerder Jozsef Tobel herdefinieert hoe balans en betekenis naast elkaar kunnen bestaan op de huid. Op zijn 34ste weerspiegelt zijn werk niet alleen technische uitmuntendheid, maar ook een mentaliteit die diep geworteld is in geduld, passie en een eindeloze honger om te evolueren.
Van kartonnen steden naar creatief bellen
Jozsef groeide op in een klein dorpje in de buurt van Boedapest, waar hij zijn kindertijd doorbracht ondergedompeld in zowel de natuur als creativiteit. Terwijl andere kinderen verslaafd waren aan videospelletjes, bouwde Jozsef miniatuursteden van karton, schetste urenlang of tokkelde op een gitaar. “Ik wilde gewoon altijd nieuwe potloden en een gitaar,” lacht hij.
Hoewel zijn familie niet artistiek was - “het zijn meer logische denkers, linkerhersenhelfttypes”- voelde Jozsef zich altijd anders ingesteld. Geïnspireerd door creatieve mensen die hij bewonderde, vond hij intuïtief zijn weg naar de kunst. “Ik grap wel eens dat ik twee rechterhersenhelften heb”, zegt hij.
Het advies van een vriend dat alles veranderde
Zijn reis naar het tatoeëren begon op een onverwachte manier. Toen hij 17 was kocht een van zijn beste vrienden een tattoomachine en verklaarde daarmee zijn toekomstige carrièrepad. Jozsef vond het cool, maar volgde toen niet dezelfde route. In plaats daarvan werkte hij een aantal jaren op superjachten, waar dagen van 15 tot 18 uur de norm waren.
Uiteindelijk kwam hij op een breekpunt en deelde hij zijn twijfels met diezelfde vriend. Het advies was simpel: “Koop een machine. Probeer wat ik doe.” Het bleek een levensveranderend advies te zijn. Jozsef dook er halsoverkop in.
De harde manier leren
“Ik was helemaal alleen,” zegt Jozsef. “Ik zat alleen in mijn appartement en probeerde elke dag beter te worden.” Gelukkig had hij genoeg geld gespaard om zich volledig op het tatoeëren te kunnen richten zonder een andere baan nodig te hebben. Meer dan twee jaar lang bood hij tatoeages gratis aan - hij weigerde geld te vragen totdat hij vond dat zijn werk een professioneel niveau had bereikt. “Ik ben een perfectionist. Ik neem geen genoegen met ‘goed genoeg’.”
Een passie in ontwikkeling
In plaats van zijn interesse te verliezen, zegt Jozsef dat zijn passie voor tatoeëren alleen maar is gegroeid. “Hoe meer je leert, hoe bevredigender het wordt,” legt hij uit. “Als je nederig blijft en openstaat om van anderen te leren, zal je werk altijd die groei weerspiegelen.”
Wat is het meest bevredigende deel van je proces?
Leonardo: Voor mij is het creatieve proces alles. Dat eerste moment waarop ik over een idee brainstorm is magisch. En dan alles samen zien komen op iemands huid - die transformatie is ongelooflijk. Ik geloof echt dat kunst altijd in ontwikkeling is en die mentaliteit houdt me geïnspireerd om zowel technisch als artistiek te groeien.
Een stijl gedefinieerd door symmetrie en storytelling
Jozsefs stijl is moeilijk vast te pinnen vanwege zijn veelzijdigheid. “Ik zou het een samensmelting van geometrische structuur met organisch verhaal willen noemen,” zegt hij. Hij houdt van de manier waarop symmetrie en strakke lijnen evenwicht creëren, maar hij voelt zich ook aangetrokken tot emotionele, symbolische onderwerpen zoals portretten, dieren en mythologische figuren.
Hij werkt ook graag in verschillende stijlen: van fijne lijn tot microrealisme, van blackwork tot traditioneel. “Ik wissel graag af,” geeft hij toe.
Favoriete onderwerpen: Dieren, standbeelden en... Bloemen?
Jozsef is een levenslange dierenliefhebber en houdt vooral van het tatoeëren van dieren en oude beelden. Hoewel bloemen niet zijn persoonlijke favoriete onderwerp zijn, doet hij ze graag. “Het gaat me gemakkelijk af en het resultaat is altijd prachtig,” zegt hij.
Ontwerp in samenwerking met een digitale rand
Bij het ontwerpen van een tatoeage begint Jozsef altijd met het idee van de klant - of het nu een beschrijving, een referentieafbeelding of een handgetekende schets is. Van daaruit creëert hij zijn eigen interpretatie met behulp van Photoshop en Procreate, wat eenvoudige bewerkingen tijdens het ontwerpproces mogelijk maakt.
“Uiteindelijk moet het ontwerp iets zijn waar ze trots op zijn om te dragen en waar ik trots op ben om te tekenen”, legt hij uit.
De technische uitdagingen van tatoeëren
Ondanks zijn zelfvertrouwen vandaag de dag, kostte het jaren om bepaalde technieken onder de knie te krijgen. “Strakke rechte lijnen, vooral met een 25/3 lange taper, zijn extreem moeilijk,” geeft hij toe. “En de juiste diepte krijgen - diep genoeg zodat de inkt blijft zitten, maar niet te diep om uitlopen te voorkomen - is letterlijk een dunne lijn.”
Een andere uitdaging was een vloeiend kleurverloop dat mooi heelt. “Dit zijn dingen die niemand je echt kan leren - je moet ze gewoon voelen na verloop van tijd.”
Wat maakt een geweldig ontwerp?
Balans is alles voor Jozsef. Zelfs wanneer hij met figuratieve of emotionele onderwerpen werkt, gebruikt hij geometrische vormen en structurele elementen om te voorkomen dat het hoofdobject eruit ziet alsof het “zweeft in de ruimte”. Symmetrie, contrast en compositorische integriteit maken allemaal deel uit van het recept.
Favoriete moment: Het tot leven brengen
Vraag Jozsef wat zijn favoriete moment van het tatoeageproces is en hij aarzelt niet: “Het inpakken van de witjes,” zegt hij met een grijns. “Het is net als wanneer Dr. Frankenstein het schepsel tot leven wekt. Die laatste afwerking laat het geheel gewoon knallen.”
Natuurlijk is er ook het moment dat de klant het afgewerkte stuk ziet. “Dat gezicht van geluk en verbazing - daar gaat niets boven.”
Altijd in ontwikkeling, altijd aan het leren
Zelfs na jaren in de industrie is Jozsef ervan overtuigd dat het leren nooit ophoudt. “Sommige artiesten denken dat er niets meer te verbeteren valt na tien jaar in het vak. Dat is helemaal verkeerd,” zegt hij. “Er is altijd iets nieuws te leren - vooral als iemand de tijd neemt om zijn kennis met je te delen.”
Voor Jozsef is tatoeëren meer dan een carrière. Het is een mentaliteit. Eén die is gebaseerd op discipline, respect voor het vak en een niet aflatend verlangen om te verbeteren.


