Laz's pad naar het onder de knie krijgen van tatoeëren was echter niet zonder uitdagingen. Hoewel hij een bekwaam kunstenaar was, bleek de mechanische kant van het tatoeëren moeilijk voor hem. Zijn leertijd was traditioneel, waarbij Laz de eerste twee jaar van zijn opleiding doorbracht met het voorbereiden van de studio, schoonmaken en toekijken hoe de ervaren artiesten werkten. In tegenstelling tot sommige moderne leerlingen die het vak snel onder de knie krijgen, nam Laz de tijd om zowel de technische als de artistieke aspecten van het tatoeëren onder de knie te krijgen. Hij geeft toe dat vooral het lijnwerk een uitdaging was. Hij heeft zich altijd geconcentreerd op realisme in zijn kunstwerken, die niet zwaar leunen op lijnen, maar Laz vond dat omlijnen een vaardigheid was waar hij uitgebreid aan moest werken voordat hij zich er goed bij voelde.