Interview met Kateryna Yakovenko - Black & Grey verhalen vertellen in tatoeages
Kateryna Yakovenko is pas 24 jaar oud en heeft al een opmerkelijke tattoo-carrière opgebouwd op twee continenten. Geboren in de Oekraïense stad Chernivtsi, ontdekte ze haar passie voor kunst op jonge leeftijd en maakte er een levenslange achtervolging van. Vandaag de dag staat ze bekend om haar zwart-grijs realisme doordrenkt met verhalen en emotie. We spraken met Kateryna om meer te weten te komen over haar reis, haar stijl en wat haar drijft als kunstenaar.
Kun je ons iets vertellen over jezelf en waar je vandaan komt?
Mijn naam is Kateryna Yakovenko. Ik kom oorspronkelijk uit Chernivtsi, een kleine maar mooie stad in het westen van Oekraïne. Ik ben nu 24 jaar oud en ik begon mijn tatoeage-reis toen ik 18 was. Toen had ik nog geen duidelijk plan, alleen een sterk gevoel dat ik iets creatiefs met mijn leven wilde doen. Chernivtsi is niet een plaats waar veel mensen opgroeien met de droom om tatoeëerder te worden, en ik had zelfs nog nooit een echte tatoeage in het echt gezien. Maar iets in mij wist dat dit mijn pad was.
Ben je altijd al artistiek geweest?
Ik teken al zolang ik me kan herinneren. Mijn ouders herinneren me er graag aan hoe ik vroeger stiften pakte en over mensen heen tekende in plaats van papier. Mijn kleine zusje was absoluut mijn favoriete canvas - ze zat daar bedekt met regenbogen, bloemen of monsters terwijl ik trots aan mijn “ontwerpen” werkte.”
Op school was ik een rustig en geconcentreerd kind dat altijd goede cijfers haalde. Een tatoeëerder worden kon ik me toen nog niet voorstellen, het voelde gewoon niet realistisch. Maar ik voelde me altijd sterk verbonden met kunst en ook al had niemand in mijn familie tatoeages of een creatief beroep, ze moedigden me altijd aan. Die steun gaf me het vertrouwen om mijn instincten te volgen.
Heeft iemand in je familie je artistieke carrière beïnvloed?
Nee, eigenlijk niet. Niemand in mijn familie was serieus met kunst bezig en niemand had zelfs tatoeages. Ik had nog nooit een tatoeage in het echt gezien voordat ik er online over begon te leren. Maar zelfs zonder die achtergrond voelde ik me altijd aangetrokken tot het creëren. Mijn familie begreep niet altijd wat ik wilde doen, maar ze zagen mijn passie en steunden me. Die steun maakte het verschil.
Hoe begon je reis naar het tatoeëren?
Het begon waarschijnlijk ergens op de middelbare school, ook al besefte ik het toen nog niet. Ik wilde van kunst iets echts maken, iets wat ik echt met mijn leven kon doen. Maar ik had geen kunstdiploma, kende geen kunstenaars en wist niet hoe ik de kunstwereld in moest. Om de een of andere reden voelde het als het duidelijkste pad om tatoeëerder te worden.
Toch was ik bang. Ik vond kunst geen “serieuze” carrière, dus op mijn 17e schreef ik me in voor de universiteit om Computerwetenschappen te studeren. Niet echt mijn passie. Ik had drie baantjes om geld te sparen voor een stage en in elk vrij moment keek ik YouTube-video's en las ik alles wat ik kon vinden over tatoeëren.
Wat herinner je je uit je begintijd als tatoeëerder?
Omdat ik zo jong was, voelde alles spannend. Ik wilde de hele dag in het atelier zijn en als ik thuiskwam, bleef ik tekenen. Het voelde niet als werken - het voelde alsof ik eindelijk had gevonden waar ik thuishoorde. Natuurlijk waren er uitdagingen, maar ik was te verliefd op het proces om ze als obstakels te zien. Mijn eerste klanten kwamen snel en stap voor stap groeide ik. Alles ging snel, maar het voelde allemaal goed.
Voel je vandaag nog steeds dezelfde passie?
Absoluut. Het is alleen maar sterker geworden. Ik hou van mijn werkdagen, de mensen die ik ontmoet en de verhalen die ik mag omzetten in iets blijvends. In de loop der jaren heb ik in verschillende steden in Oekraïne gewerkt, mijn eigen studio geopend, alles verkocht, naar de Verenigde Staten verhuisd en weer vanaf nul begonnen. Sindsdien ben ik mijn naam hier blijven opbouwen, heb ik gastoptredens gedaan in verschillende staten en mezelf gestimuleerd om te groeien als artiest. Ik stop nooit, ik ben altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen en nieuwe manieren om mezelf uit te drukken.
Hoe zou je jouw tattoo-stijl omschrijven?
Ik zou mijn stijl omschrijven als zwart en grijs realisme met een vleugje storytelling. Ik hou ervan als elke tattoo voelt als een gestolen deel van een groter geheel - als het emotie en sfeer met zich meedraagt. De laatste tijd voel ik me aangetrokken tot gestileerde portretten-tatoeages waarbij de ogen al een verhaal vertellen en de omringende details de wereld om hen heen opbouwen. Ik hou ervan als een werk filmisch en emotioneel aanvoelt, waarbij elk detail bijdraagt aan het grotere geheel.
Kun je ons vertellen over je creatieve proces?
Elk project begint met een gesprek. Ik begrijp graag het verhaal achter de tattoo en wat de klant wil uitdrukken. Van daaruit verzamel ik referenties en begin ik digitaal te schetsen, wat me de vrijheid geeft om te experimenteren tot het ontwerp goed voelt. Ik streef er altijd naar om iets unieks te creëren dat past bij het lichaam en de energie van de klant - niet alleen iets dat er goed uitziet op papier.
Ging je altijd uit van zwartgrijs realisme?
Eigenlijk niet. In het begin zei ik dat ik nooit in zwart-grijs realisme zou werken. Op een dag zei mijn mentor tegen me: “Alleen mensen die niet weten hoe het moet zeggen dat,” en hij had gelijk.
Soft shading was in het begin het moeilijkste deel voor mij. Het ziet er eenvoudig uit, maar om die vloeiende, consistente mengeling te krijgen, heb je geduld en controle nodig. Het kostte tijd om te begrijpen hoe verschillende huidtypes reageren en hoe je met verschillende machines en naalden moet werken. Toen ik eenmaal het gevoel ervoor had, werd ik helemaal verliefd op de techniek.
Wat zijn de belangrijkste elementen in je tatoeages?
Voor mij zijn de belangrijkste elementen compositie en emotie. Een tatoeage moet natuurlijk samenvloeien met het lichaam en er vanuit elke hoek evenwichtig uitzien. Maar het moet ook levendig aanvoelen - de stemming, de energie, de manier waarop licht en schaduw diepte creëren. Een goed ontwerp moet er niet alleen goed uitzien; het moet je iets laten voelen.
Welk deel van het tatoeëren vind je het leukst?
Het is moeilijk kiezen, want elk onderdeel geeft me iets anders. Ontwerpen is waar de emotie vorm krijgt. Bij het aanbrengen voel ik me helemaal in het moment - gefocust en verbonden met het werk. En de voltooiing, dat moment waarop de klant de voltooide tattoo ziet en iets voelt, is het meest bevredigend van allemaal.
Wat zie je voor je toekomst als artiest?
Ik wil mezelf blijven uitdagen met complexere projecten en meer reizen om te leren van kunstenaars over de hele wereld. Ik geloof dat inspiratie leeft in beweging. Ik zou ook graag mijn kennis delen met jongere kunstenaars zoals mijn mentoren mij ooit begeleid hebben.
Ik wil deze passie nog jaren met me meedragen. Zolang ik creëer, leer en contact maak door mijn werk, weet ik dat ik op de goede weg ben.
English 
Dutch 
Dutch (Belgium) 
French 
German 
Spanish